Reforming the Legal Framework of Contractual Distribution of Inheritance Property

Abstract

Mongolia proclaimed property rights under the 1992 Constitution and incorporated the legal framework for inheritance into the Civil Code in 2002, which has remained unchanged to this day. The country has codified the methods of distributing inherited property both by law and by will in the Civil Code, while also ensuring that legal heirs have the right to allocate inherited property through agreements in an open and flexible manner. The contractual distribution of inherited property regulates the relations in which legal heirs mutually agree on the physical condition of the estate, its current and future benefits, and its value, ensuring that the property’s worth is not diminished when divided and allocated. Since no specialized studies on this issue exist, this article introduces the contractual method of distributing inherited property based on the theories of civil law and inheritance law, scholarly perspectives, and comparative research on the practices of the Republic of Korea and Japan in distributing inherited estates by mutual agreement. Furthermore, this article examines the experience of the French Republic in preserving and transferring the value of inherited property and explores the possibilities of applying this approach to contractual inheritance distribution.

Өвлөгдөх хөрөнгийг гэрээний үндсэн дээр хуваарилах эрх зүйн зохицуулалтыг шинэчлэх нь

[Товч утга]
Монгол Улс 1992 оны Үндсэн хуулиар өмчийн эрхийг тунхаглаж, түүнтэй холбогдох өв залгамжлал бодитоор хэрэгжих эрх зүйн зохицуулалтыг 2002 онд Иргэний хуульд тусган өгч, түүнээс хойш ямар нэгэн нэмэлт, өөрчлөлтгүйгээр өнөөдрийг хүрчээ. Манай улс хуульд зааснаар болон гэрээслэлээр өвлөгдөх хөрөнгийг хуваарилах аргыг Иргэний хуульд хуульчилж өгсөн ба хууль ёсны өвлөгчид өвлөгдөх хөрөнгийг гэрээний үндсэн дээр хуваарилах эрхийг нээлттэй байдлаар зохицуулсан. Өвлөгдөх хөрөнгийг гэрээгээр хуваарилах харилцаа нь хууль ёсны өвлөгчид өөр хоорондоо харилцан тохиролцож өв хөрөнгийн биет байдал, өнөөгийн болон ирээдүйд олох үр шим, үр ашгийг харгалзан үзсэний үндсэн дээр түүний үнэ цэнийг алдагдуулахгүйгээр хуваах, хуваарилан авахтай холбогдсон харилцааг зохицуулах юм. Энэ асуудлаар тусгайлан судалсан бүтээл байхгүй тул иргэний эрх зүй болон өв залгамжлалын эрх зүйн онол, үзэл баримтлал, судлаачдын дэвшүүлсэн санал, Бүгд Найрамдах Солонгос Улс, Япон Улсын өв хөрөнгийг харилцан тохиролцож хуваарилдаг туршлагыг харьцуулан судалсны үндсэн дээр Өвлөгдөх хөрөнгийг гэрээгээр хуваарилах аргыг дэвшүүлэв. Түүнчлэн өв залгамжлалын харилцаанд өв хөрөнгийн үнэ цэнийг хадгалах, хамгаалах замаар шилжүүлэхтэй холбогдсон Бүгд Найрамдах Франц Улсын туршлагыг судлан өвлөгдөх хөрөнгийг гэрээгээр хуваарилах харилцаанд хэрэгжүүлэх боломжийг энэхүү өгүүллээр гаргаж ирэхийг зорилоо.

[Түлхүүр үг]
Өв залгамжлал, өвлөгдөх хөрөнгө, өвлөгдөх хөрөнгийн үнэ цэнийг хуваах зарчим, өвлөгдөх хөрөнгийг гэрээгээр хуваарилах