НАЙРУУЛГА БА АФОРИЗМЫН СЭТГЭЛГЭЭ - Ж.Бат-Ирээдүй (Acta Mongolica, 2015)
Найруулга зүй гэгч юу болох талаар олон талаас нь тайлбарлаж бичдэг. Найруулга зүйг түүхэн үүднээс авч үзвэл эхнээсээ зөвхөн уран зохиол болон илтгэх урлагтай холбож тайлбарлаж ирсэн байдаг. Тийм учраас илтгэх урлаг бол тухайн цаг үедээ маш хүчтэй хөгжиж байсан юм. Найруулга зүй гэж юу болох талаар эрдэмтэн судлаач бүр янз бүрээр тодорхойлдог. Олон хүний бичсэн тодорхойлолт дундаас ажиглан үзвээс санаа бодлоо зөв, оновчтой, эмх цэгцтэй, уран яруу, энгийн ойлгомжтой, тодорхой илэрхийлэх арга бол найруулга бөгөөд үүнийг судлах нь найруулга зүй юм. Найруулга гэхээр ганц бичих буюу найруулах хэлний тухай бус дээр дурдсанчлан ярих буюу уран илтгэх тухай ч багтах нь мэдээж хэрэг билээ. Судлаач Г.Сүхбатын тодорхойлсоноор найруулга зүйг олон талаас нь авч үзвэл найруулга зүй гэдэг бол “нэгдүгээрт уран зохиолын яруу хэрэглүүрийг судлах ухаан, хоёрдугаарт, хэлний хэрэглүүрийг зөв зохистой хэрэглэх ухаан, гуравдугаарт, хэлний прагматик олон үүргээс хамааран хэлний хэрэглүүрийг харилцааны янз бүрийн хүрээнд ашиглах, хэрэглэх ухаан, дөрөвдүгээрт, хэлний хэрэглүүрийн хувилбарын тухай түүнээс зөв сонгох тухай ухаан”1 гэсэн маш өргөн утгаар ойлгох ёстой юм. Өөрөөр хэлбэл найруулгыг зөвхөн зөв бичих тухай биш, найруулгын энгийн алдаануудын тухай биш утга зохиолын сэтгэлгээний маш өргөн талбарт авч үзэх ёстой өргөн ойлголт билээ.